Jak Loro Piana połączyła luksusowe włókno wikunii z ochroną zagrożonego gatunku?

W XX wieku wikunie znalazły się blisko wyginięcia wskutek kłusownictwa. Loro Piana podaje, że w 1994 roku jako lider konsorcjum zawarła porozumienie z rządem Peru i społecznościami andyjskimi dotyczące legalnego pozyskiwania włókna od żywych zwierząt zgodnie z regulacjami CITES.

Dlaczego to ważna historia dla mody?

Pokazuje, że dostęp do rzadkiego włókna może zależeć od ochrony całego gatunku i współpracy z lokalnymi społecznościami.

Co wydarzyło się później?

W 2008 roku marka utworzyła w Peru prywatny obszar ochronny o powierzchni około 2000 hektarów, aby badać włókno i wspierać naturalne środowisko wikunii.

Czy wikunia jest wełną owczą?

Nie. To włókno zwierzęce pochodzące od południowoamerykańskiego wielbłądowatego.

Najważniejszy wniosek

Historia wikunii pokazuje, że luksusowy materiał może przetrwać tylko wtedy, gdy przetrwa zwierzę i jego środowisko.